Gwendolyn is met een lach op haar gezicht geboren. Ze heeft altijd in alles ‘goesting’.

De meimaand brengt dit jaar niet alleen Moederdag en veel vrijaf, maar ook, op zondag de 26ste: de zogenaamde ‘moeder aller verkiezingen’. In de aanloop daarnaartoe spreken wij met de mama’s van de partijkopstukken. Want wie kan beter de échte mens achter de politicus belichten dan zij die hem/haar het leven schonk?

Carola ontvangt ons in Gwendolyns ouderlijke woning in Aarschot, waar ooit de burgemeester woonde. Sinds begin dit jaar is Gwendolyn zelf burgemeester van deze stad in Vlaams-Brabant. Ooit was ook haar grootvader er burgervader, en zo is de cirkel rond.

MADONNA ALS VOORBEELD

‘Ik leerde mijn man kennen op de humaniora’, vertelt mama Carola. ‘We zijn in Aarschot beland omdat ik er aan de slag kon als kinesist. Mijn man is er daarna zijn tandartspraktijk begonnen.’ Begin jaren 80 zette ze haar kinepraktijk stop om voor hun drie kinderen te zorgen. Vader Jan heeft wel nog zijn tandartspraktijk. Volgend jaar wordt hij 70, maar hij blijft zijn vaste klanten soigneren.

Gwendolyn was een tiener in de jaren 80. Deed ze mee aan de ‘foute’ modetrends van toen?

Als kind was ze dol op de muziek van Madonna, ook zo’n sterke vrouw. Zij zal wel een voorbeeld gebleven zijn. En op school playbackte ze eens Sandra Kim.

Was ze een goede leerling?

Ze was zeker geen studienerd. Daarom maakten we ons wel wat zorgen toen ze naar de unief wilde. ‘Nergens voor nodig’, zeiden haar leraren. ‘Gwendolyn zit nog maar in derde versnelling, terwijl haar medeleerlingen nu al in overdrive gaan.’ Ook tijdens haar rechtenstudie in Leuven was ze met van alles en nog wat bezig. Maar ze slaagde met glans.

Hoe verklaar je dat?

Gwendolyn zet zich altijd 100% in. Ze is ook een geboren leider. Dat zit in het DNA van onze familie, denk ik. Ik ben zelf als student praeses geweest, net als mijn man, trouwens. Die richtte ook nog een tennisclub op en was voorzitter van de voetbalclub. Gwendolyn is ook zo. Zij organiseerde voor het eerst een eindejaarsbal bij haar op school en begon ooit een zitstaking omdat er geen zitbanken waren.

Was ze dan een ongehoorzaam kind?

Niet per se. Mijn man en ik leerden onze kinderen om op te komen voor hun mening. Mijn man is gevormd bij de jezuïeten, dat zal er wel mee te maken hebben. Onze kinderen zijn trouwens katholiek opgevoed. ‘Light’ weliswaar. (glimlacht) Pasen en Kerstmis zijn hier nog altijd de belangrijkste feestdagen. Wij wonen tegenover de kerk en in haar jeugd was Gwendolyn misdienaar, samen met Goedele Wachters. Die zat ook met haar op de lagere school. Een sterke klas: ook Sofie Lenaerts van ‘Kijk Uit’ en ‘Clan’-bedenkster Malin-Sarah Gozin waren klasgenootjes. ‘Ik was zo actief dat het weleens op de zenuwen van klasgenoten werkte’, zei Gwendolyn ooit.

Vonden ze haar dan een streber?

Dat niet. Ze had veel vriendinnen, die bij ons de deur platliepen. Ze zat altijd boordevol ideeën. Zo schreef ze een kortverhaal voor een magazine en won daar zelfs een prijs mee. Ze deed ook mee aan een badmintontoernooi in de buurt. ‘Bel me als je de finale haalt, dan kom ik kijken’, grapte ik. En ja hoor, wat later ging de telefoon. Die badmintonners waren boos dat ze verslagen waren door een leek! Haar drive, hé.

Ze gebruikt opvallend vaak het woord ‘goesting’.

Gwendolyn is geboren met een lach op het gezicht. Als kind had ze goesting in alles. Haar in twee woorden samenvatten is makkelijk: positief en optimistisch. Een minpuntje is haar slordigheid. Als je de bureaus van mijn dochters vergeleek, wist je meteen wie waar had gezeten. ‘Ik heb orde in de wanorde’, zei ze altijd.

Ze kreeg ook een rolletje in Erik Van Looys film ‘Ad fundum’.

Klopt. Erik zette haar zelfs vooraan in de aula. Hij zag haar naamkaartje en zei: ‘Schone naam heb je, die hoor je niet veel.’ (lacht)

Hoe stimuleerde je haar creativiteit?

Mijn man en ik zijn van de mei ’68-generatie. We spoorden onze kinderen aan om al hun potentieel te benutten. Gwendolyn vroeg zich bijvoorbeeld af hoe ze zou staan met blond haar. ‘Dat kom je alleen te weten als je je haar verft’, zei mijn man. Eén dag heeft dat geduurd, toen was ze weer een brunette.

Bezorgde ze jullie geen grijze haren?

Dat niet, maar het kostte wel energie. (lacht) Vanaf haar 15de deed Gwendolyn vakantiewerk in de supermarkt. ‘Behandel iedereen gelijk, altijd en overal’, gaven we haar mee. En als er op school gesport werd, gaf ze de zwakkere leerlingen een kans. Samen sterk!

Waarvoor gebruikte ze het geld van haar vakantiewerk?

Ze was nog heel jong toen ze haar man leerde kennen. Met het geld gingen ze dan bijvoorbeeld op reis.

Kon er bij jullie thuis open over liefjes en seks worden gepraat?

Over alles. Ze was amper 15 toen ze al met Jimmy afkwam. ‘Mama, ik heb de man van mijn leven gevonden!’ zei ze toen ze terugkwam van een sportkamp. Ik probeerde haar enthousiasme te temperen. ‘Je gaat nog zoveel jongens tegenkomen.’ Ze was verwonderd dat ik haar niet direct geloofde. Ach, ik was ook maar 17 toen ik m’n man ontmoette.

Was ze populair bij de jongens?

O ja! Het gebeurde dat een hele sliert jongens hier op de flipperkast en tafelvoetbal kwamen spelen. (lacht) Gwendolyn was geen dezeke, hoor. Jimmy woonde in het ‘verre’ Limburg. Maar de afstand bleek geen obstakel. En toch was het niet evident. Er waren geen gsm’s in die tijd, hé. En Gwendolyn en Jimmy hadden geen rijbewijs. Ik bracht hem weleens naar huis, maar meestal namen ze het openbaar vervoer.

Kan Jimmy ermee leven dat Gwendolyn een privéchauffeur heeft en meer verdient dan hij?

Da’s geen probleem. Die twee houden elkaar in evenwicht. Jimmy is een rustige man, bij wie ze tot rust komt. Als zij begint te zweven, zet hij haar met beide voeten op de grond. En omgekeerd stimuleert zij hem om z’n dromen na te jagen. Zo heeft hij z’n job als logistiek manager opgegeven om een koffiebar te openen.

Ze was relatief onbekend toen ze in de politiek stapte. Niet evident, toch?

Haar eerste voorzittersverkiezing verloor ze van Alexander De Croo, maar ze haalde toch een mooie score. Guy Verhofstadt zei: ‘Proficiat, je hebt gewonnen, want iedereen kent je nu.’

Vreesde je niet dat ze zou verzuipen in die partij van alfamannetjes zoals Verhofstadt, Dewael en De Gucht?

Daar heeft ze zich nooit iets van aangetrokken. Er was eens een vergadering waarin ze alleen met mannen rond de tafel zat. Eentje vroeg waar de koffie bleef, waarop iedereen naar mijn dochter keek. Gwendolyn zei toen kalm: ‘Voor mij met melk en één klontje suiker graag.’ (lacht) Dat typeert haar. Ze zat daar niet om de koffie te brengen, hé.

Als Gwendolyn ergens verdriet over heeft, moet jij dan nog de troostende mama zijn?

Ik ben altijd moeder voor mijn drie kinderen. Opvang bij ons thuis is er in goede en kwade dagen. Wij zijn een hechte familie. De grote tafel gezien in de woonkamer? Daar kan veel volk zitten, hoor. Da’s nodig, want vaak is het hier de zoete inval. Ondanks haar drukke bestaan springt Gwendolyn regelmatig binnen.

Gwendolyn heeft twee kinderen. Toen ze deelnam aan ‘De Slimste Mens’ zei ze: ‘Mijn kinderen kijken vooral om me uit te lachen.’

Ze waren toen nog op de leeftijd dat ze zich schamen voor hun ouders, hé. Gwendolyn maakte hen eens wijs dat ze zou meedoen aan ‘Sterren Op De Dansvloer’ op VTM. Bang dat ze waren! ‘Nee mama, dat mag je echt niet doen!’ Da’s anders nu. Juliette is 16 en wil straks geneeskunde studeren. Alphonse is een jaar jonger en heeft nog geen plannen. Ze lijken op hun mama, maar zijn toch iets rustiger.

Was het schrikken toen Juliette zei dat ze op internaat wilde?

Voor Gwendolyn wel. Voor mij niet, want ik ben ook altijd op internaat geweest. Mijn ouders hadden een beenhouwerij. Jimmy is dan eens gaan kijken naar het internaat dat Juliette op het oog had, en even later ook Gwendolyn. In de hoop dat Juliette dan zou beseffen dat het daar niet al rozengeur en maneschijn is. Maar dat pakte dus verkeerd uit. Alphonse zit er nu ook.

Vindt Gwendolyn dat ze er niet genoeg kan zijn voor haar kinderen?

Ze hééft ook onregelmatige uren, hé. Terwijl Juliette juist veel structuur nodig heeft. Zij wil een geordend leven. Intussen heeft Gwendolyn zich erbij neergelegd. Op internaat word je snel zelfstandig en sociaal.

Jij bent gestopt met werken toen je drie kinderen kreeg. Was dat toen de normale gang van zaken?

Ja, maar ik heb die beslissing wel met pijn in het hart genomen, omdat ik genoot van het contact met patiënten. Maar Gwendolyn speelt het wel klaar. En we helpen waar nodig. Vrijdag vangen wij de kinderen bijvoorbeeld op. En in het weekend maakt ze tijd voor de kinderen. Om samen te koken of zo.

Joke Schauvliege kreeg laatst heel wat bagger over zich heen. Vrees jij soms dat je dochter hetzelfde kan overkomen?

Gwendolyn heeft van in het begin gezegd: ‘Mama, als ze stoefen over mij, moet je niet te hard luisteren want vroeg of laat komt er ook kritiek.’ Ik bewonder haar om wie zij is, niet om wat anderen over haar zeggen.

Een waarzegster voorspelde in Dag Allemaal dat Gwendolyn de volgende premier wordt. Zien jullie dat zitten?

Als dat komt, komt dat. Maar ik zit er niet op te wachten. Wie zich kandidaat stelt voor die post, wordt het gewoonlijk niet.

Ze zou dan wel de eerste vrouwelijke premier zijn.

Dat werd ook al van Hilde Crevits gezegd. België is er klaar voor. Maar ik lees ook studies die zeggen dat vrouwen meestal niet voor vrouwen stemmen. We komen in ieder geval van ver.

De verkiezingsperiode zal ook voor jullie weer druk worden?

Verkiezingen zijn best plezant. Ik herinner me Gwendolyns eerste stembusgang nog: houten platen kopen, affiches pappen in de tuin, laten drogen en dan rondbrengen in Vlaanderen.

Je geniet ook van actie?

Weet je, ik ben een gelukkige vrouw. Ik heb een man die mij graag ziet, ik heb m’n moeder van 95 jaar nog, mijn kinderen dragen mij op handen, ik schiet goed op met de schoonkinderen, en mijn kleinkinderen zijn engeltjes. (glimlacht) Wat zou ik dan nog meer verlangen?

 

BRON: Dag Allemaal – 30/04/2019 – Guy Van Gestel – Foto: Kristof Ghyselinck

Geen reactie's

Geef een reactie